X
تبلیغات
News about Robotic Sciences
مطالب علمی و خبری درباره علم روباتیک

Source: http://spectrum.ieee.org/automaton/robotics/robotics-hardware/festo-newest-robot-is-a-hopping-bionic-kangaroo



Every year, Festo comes up with innovative and fantastical new robot designsas part of its "Bionic Learning Network," which seeks to use "principles from nature to provide inspiration for technical applications." In practice, this means developing all kinds of spectacular robotic animals, including this absolutely amazing flying seagull.

For the last few years, Festo has been secretly working in their sprawling German laboratory lair on their most ambitious bioinspired robot yet: an unstoppable (we assume) hopping robotic kangaroo.

Bionic Kangaroo is able to realistically emulate the jumping behavior of real kangaroos, which means that it can efficiently recover energy from one jump to help it make another jump. Without this capability, kangaroos (real ones) would get very very tired very very quickly, but by using their tendons like elastic springs, the animals can bound at high speeds efficiently for substantial periods of time.

Bionic Kangaroo emulates this with an actual elastic spring, which partially "charges" the legs on landing. The entire robotic animal weighs just 7 kilograms and stands a meter high, but it can jump 0.4 meter vertically and 0.8 meters horizontally, which is fairly impressive.


برچسب‌ها: میکائیل شاپوری, mikail shapoory, Festo, s Newest Robot Is a Hopping Bionic Kangaroo
ادامه مطلب
نوشته شده توسط میکائیل در ساعت 5:45 PM | لینک  | 


برچسب‌ها: میکائیل شاپوری, mikail shapoory
نوشته شده توسط میکائیل در ساعت 0:25 AM | لینک  | 

خبرگزاری ایمنا: گروه پرسیس دانشگاه آزاد خمینی شهر موفق به طراحی پرنده عمود پرواز با بهره‌گیری از سیستم کنترلی هوشمند شد

Source:http://www.imna.ir/vdcd5z0f9yt0oj6.2a2y.html


میکائیل شاپوری سرپرست گروه رباتیک دانشگاه آزاد خمینی‌شهر در گفتگو با ایمنا با اشاره به ساخت پرنده عمود پرواز در کلاس تمام اتوپایلوت در گروه پرسیس، افزود: این تیم تاکنون موفق به ساخت پهباد سنگین وزن هاواک، پهباد سبک وزن دایان، و پهباد دست پرتاب آلباتروس شده است. 
وی بیان داشت: گروه پرسیس در مهر سال ۹۲ مصمم به ساخت پرنده ای عمود پرواز شد که با پشتیبانی از بروزترین سیستم‌های کنترلی بتواند به انجام عملیات‌های بازرسی در فضای بسته و باز بپردازد. 
شاپوری با اشاره به اینکه گروه پرسیس از ۸ نفر تشکیل شده است، خاطرنشان کرد: این گروه پس از شش ماه فعالیت در بخش طراحی سازه، تست‌های کامپیوتری و نوشتن برنامه‌های کنترل پرواز و دو ماه زمان جهت ساخت پرنده، توانسته قلب تپنده این پرنده را به مدار کنترلر پروازی که توسط اعضای تیم طراحی شده است، مجهز نماید. 
سرپرست گروه رباتیک دانشگاه آزاد خمینی‌شهر با بیان اینکه در مورد ویژگی‌های منحصربه فرد این پرنده، گفت: ایستگاه زمینی این پرنده با پردازش اطلاعات جمع آوری شده از محیط و دریافت و ضبط زنده تصاویر دو دوربین جهت پردازش، می‌تواند در هر دقیقه صدها دستور جهت هدایت و کنترل هوشمند این پرنده را ارسال کند. 
وی ادامه داد: پرنده عمود پرواز ساخته شده با تجهیزات خود از جمله چهار سنسور آلتراسونیک جهت شناسایی موانع و موقعیت‌یابی نسبی در هنگام برخاستن و فرود آمدن، سنسور فشارسنج جهت پایداری در ارتفاع مورد نظر و سنسورهای شتاب‌سنج و جاروهای پرسرعت الکترونیکی و موقعیت یاب ماهواره ای با پشتیبانی از چهار سرویس دهنده ماهواره ای و سنسور وزن و قلاب متحرک جهت برداشتن اجسام تا سقف ۷۰۰ گرم و سیستم نقشه دهی لیزری ۲۷۰ درجه به صورت آنلاین و همچنین "سیستم تفکیک و تبادل فرامین جهت کنترل هوشمند با استفاده از پردازش‌های صورت گرفته در رایانه ایستگاه زمینی" به آسانی از موانع طبیعی و مصنوعی عبور می کند. 
شاپوری با اشاره به استفاده از میله‌های کربنی و شاسی "یکپارچه آلومینیومی ۷۰۷۵ رایج در صنعت هوانوردی"، تصریح کرد: این پرنده با شاسی تراش خورده با دستگاه‌های بسیار دقیق فرز و تحلیل‌های متعدد سازه و چهار موتور الکتریکی مناسب دارای بازدهی بسیار مطلوبی است، به طوری که در زمان ماموریت با ۱۴۰۰ گرم وزن مدت زمان ۱۷ دقیقه می‌تواند مداومت پرواز داشته باشد که این مدت زمان در مقایسه با نمونه های خارجی این پرنده برابری می کند. 
سرپرست گروه رباتیک دانشگاه آزاد خمینی شهر در مورد برنامه‌های آینده این گروه ، بیان داشت: سیستم مدیریت پرواز و پردازش تصاویر در شرایط بارانی با شدت تجمع ۱۰ میلی متر در دقیقه و مقام ساختن موتورها نسبت به رطوبت وهمچنین موقعیت یاب ماهواره ای ثانویه و همچنین مدیریت پرواز با استفاده از پردازش آنلاین تصویر استریو از جمله مواردی هستند که پرسیس امیدوار است بتواند در ۳ ماه نخست سال آینده بر روی پرنده خود به انجام برساند. 


برچسب‌ها: میکائیل شاپوری, عمود پرواز, کوادروتور, تیم پرسیس, mikail shapoory
نوشته شده توسط میکائیل در ساعت 11:19 AM | لینک  | 


یکی از جدیدترین پرنده های طراحی و ساخته شده تیم هوافضای پرسیس متشکل است از هفت دانشجو.


برچسب‌ها: میکائیل شاپوری, پهباد آلباتروس, پرنده دست پرتاب دایان, دایان, mikail shapoory
نوشته شده توسط میکائیل در ساعت 11:1 AM | لینک  | 


برچسب‌ها: میکائیل شاپوری, mikail shapoory
نوشته شده توسط میکائیل در ساعت 0:24 AM | لینک  | 



برچسب‌ها: Mikail Shapoory, میکائیل شاپوری, گروه هوا فضا پرسیس, Persis Group
نوشته شده توسط میکائیل در ساعت 10:18 PM | لینک  | 

وقتی که باز صدای آب/می پیچه توی کوچه ها

پرمیشه از عطر گلها/انگار تموم دنیا

میشکفه غنچه ی گلی در آرزوی زندگی/براش همین کافیه که بهش بگن تو خوشگلی

نگاه گل به آسمون/یه دم کنارش ننشست

به بوته خار دم دست/دلش رو یک نفس نبست

چی شد؟/چرا این راه به سراب است؟

این همه خام و سست و خراب است؟/یه روز یکی دید گله رو

خواست بچینه تاجه سرو/تیزی تیغا رو که دید 

عقلش بهش گفت که نرو/گله به خار گفت که چرا نمیشی ازمن تو جدا؟

برو می خوام تنها باشم/تو خیلی زشتی به خدا

یه صبح سرد خیلی زود بوته ی خار اونجا نبود/با همه عشقی که داشت ،با دلی که شکسته بود

چشمای گل یه وقتی دید/که دستی اونو از شاخه چید

نگاه گل هرجا که گشت/بوته ی خاری رو ندید

چی شد چرا این راه به سراب است؟/این همه خام و سست وخراب است؟


برچسب‌ها: گل وخار
نوشته شده توسط میکائیل در ساعت 1:25 AM | لینک  | 

پهباد دست پرتاب آلباتروس در دانشگاه آزاد اسلامی واحد خمینی شهر و با بهره گیری حداکثری از ظرفیت علمی دانشجویان و اساتید و فضای مطلوب پژوهشی طراحی و ساخته شده است.

این پهباد را  مهدی خاکی ، محمدجواد امامی ، مسعود قضاوی ، میکائیل شاپوری ، محمد زارعی و فرشته پناهی و عادله کثیری از دانشجویان رشته مکانیک و مهندسی پزشکی این دانشگاه در مدت یک سال با 010 میلیون ریال هزینه طراحی کرده و سپس ساخته اند.

پهباد آلباتروس به طول دهنه بال 2 متر و80 سانتی متر و طول بدنه یک متر و 50 سانتی متر در رده پهبادهای شناساگر دست پرتاب سبک وزن قرار می گیرد و قادر است با مداومت پروازی بیش از یک ساعت به انجام ماموریت محول شده بپردازد و تا سه هزار پا در آسمان اوج بگیرد این پهباد بخوبی از پس شرایط نامناسب جربان هوایی برخواهد آمد و قابلیت به روز رسانی مداوم و پشتیبانی از تجهزات جدبد بخش کنترلی را دارا می باشد.

این پرنده هنگام ماموریت پروازی قادر به ثبت اطلاعات پروازی و ضبط تصاویر درحین ماموریت است.

این پهباد به سیستم ناوبری هوشمند و سیستم فشارسنج برای پایداری پرواز و GPS برای موقعیت جغرافیایی و دو دوربین برای شناسایی وارسال آنلاین به ایستگاه زمینی مجهز است. طراحی اصولی و ساده، قابلیت حمل تجهزات بسته به شرایط و تعمییر و نگه داری مقرون به صرفه این پهباد نه تنها آن را از دسته پهبادهای تفریحی به کلی جدا می کند بلکه به یکی از بهترین شناساگرهای درون مرزی در شاخه دست پرتاب ها مبدل می کند که رابطه کاربری آسان تا آنجایی در طراحی مد نظر قرار گرفته است که افراد کم تجربه نیز می توانند از عهده به پرواز در آوردن پهباد آلباتروس برآیند.

ویژگی آلباتروس طراحی بومی شده ی آن است که منجر به ساخت پهبادی با ویژگی پروازی بسیار کار آمد، قابل حمل و آماده تجاری سازی می باشد.

بی شک آلباتروس بهترین گزینه کاملا بومی شده و تجاری با ویژگی پرواز در ارتفاع کم برای محیط بانان جهت گشت زنی در دشت ها و مراتع ابران و همچنین بازرسی خطوط لوله انتقال نقت و گاز رسانی می تواند باشد که بیش 10 ساعت پرواز بدون هیچ نقص فنی می تواند بهترین تضمین دهنده پرواز با کیفیت مطلوب باشد.

امید به آن روزی که سرانجام طرح های پژوهشی موفقی همچون پهباد آلباتروس، که نتیجه تلاش جوانان ابران زمین هستند در عرصه تجاری سازی نیز مورد توجه مسئولین قرار گرفته و به مرحله ی بهره وری برسند.

برچسب‌ها: میکائیل شاپوری, پهباد آلباتروس, پرنده دست پرتاب آلباتروس
نوشته شده توسط میکائیل در ساعت 1:11 AM | لینک  | 

Drone require infrastructure to function. You've got to launch them from somewhere, and if you want them back, you have to land them somewhere, too. And infrastructure, as a general rule, is not secretive or stealthy, which can cause problems for the military, since they like being stealthy. As far as the U.S. Navy goes, nothing is stealthier than a submarine, so turning one of those into a mobile drone launcher like the Naval Research Laboratory (NRL) just did makes perfect sense.

Submarines are already equipped with ways of sending stuff to the surface from depth. By "stuff," we're generally talking about missiles, ranging from Tomahawks all the way up to ballistic missiles. So all you really have to do to launch a drone from underwater is replace one of those Tomahawks with a drone in a tube, fire it off, and then instead of engaging some sort of rocket motor, let the tube surface and then gently send the drone on its way. Easy!

The drone that the NRL used for this test was an XFC UAS (that would be, "eXperimental Fuel Cell Unmanned Aerial System"), fired from a Los Angeles class (i.e. very big, nuclear powered) submarine from some unspecified depth. Once the launch tube hit the surface, it stabilized floating upright, and an electric launch assist system helped the drone get airborne. Six hours later, the drone landed at the Naval Sea Systems Command Atlantic Undersea Test and Evaluation Center in the Bahamas.

It took just six years to take this idea from a concept to this demonstration, which is apparently not a very long time as far as the Navy is concerned. And that's great. But, we're kind of wishing that the Navy had instead developed something like the much, much cooler Cormorant drone from Lockheed Martin. You know, this thing.

It's just a mockup, but that's a reasonably significant step for a DARPA-funded concept to get to. Cormorant was sadly canceled in 2008 due to budget cuts, but we still think it's one of the most innovative (and coolest looking) submarine/drone hybrids we've ever seen.


برچسب‌ها: Navy Launches Slightly Less Cool Drone from Submar, Mikail Shapoory
نوشته شده توسط میکائیل در ساعت 10:26 AM | لینک  | 

Source:http://spectrum.ieee.org/automaton/robotics/military-robots/nasa-jsc-unveils-valkyrie-drc-robot

When teams participating in the DARPA Robotics Challenge (DRC) were announced last year, almost all of them provided reasonably detailed renderings that gave us a good idea of the robots that they were working on.

The notable exception was NASA's Johnson Space Center (JSC), which only released a piece of concept art that appeared to show a Robonaut-like humanoid, but didn't give much detail. And since then, NASA JSC has been extraordinarily secretive about what they've been working on. Naturally, we got a little bit curious, and back in October, IEEE Spectrum went to Houston for a preview of NASA JSC's DRC robot, Valkyrie.

Today, NASA is ready to share it with the world.

Meet Valkyrie

When we visited the JSC team to meet their DRC robot, we had no idea what to expect. Or rather, we were expecting to see something like Robonaut's torso on top of a pair of beefy legs. After having our passports scrutinized in exchange for JSC visitor badges, we were escorted to an enormous, windowless building that could have easily housed a modestly-sized spacecraft, and probably did at some point in the past. Inside, after negotiating a maze of dimly lit, narrow passages and a series of locked doors, we emerged into a room the approximate size of an IMAX theater, where NASA JSC team leader Nicolaus Radford introduced us to this.

Valkyrie (officially designated "R5" by NASA) is a 1.9 meter tall, 125 kilogram, 44 degree of freedom, battery-powered humanoid robot. A team from NASA's JSC in Houston, in partnership with the University of Texas and Texas A&M and with funding from the state of Texas itself, built the robot for the DRC, which will hold a preliminary competition later this month. JSC is a Track A team in the DRC; along with five other Track A teams with their own robots, JSC will be competing against Track B and C teams, each one of which will have an ATLAS robot from Boston Dynamics. In addition, Track D teams (which have no DARPA funding) will be entering their own robots.

The challenge created by DARPA involves tasks like walking over uneven terrain, climbing a ladder, using tools, and driving. This means that Valkyrie has to be capable of operating in the same spaces that a person would operate in, under the control of humans who have only minimal training with robots, which is why the robot's design is based on a human form. The overall goal of the DRC is to help drive innovation towards robots that are able to take over from humans directly, without needing any special accommodations. In that context, a human form makes sense because we're humans, and these robots will be doing the jobs that we don't want to be doing because they're too dangerous.

To that end, Valkyrie has seven degree of freedom arms with actuated wrists and hands, each with three fingers and a thumb. It has a head that can tilt and swivel, a waist that can rotate, and six degree of freedom legs complete with feet equipped with six-axis force-torque sensors. Unlike the ATLAS robots, Valkyrie is battery powered and operates without a tether. A removable battery in its backpack is good for about an hour of activity, and a human can swap in a fresh battery for a spent one in a matter of minutes. Also removable are Valkyrie's limbs: in just a few more minutes, a damaged arm can be swapped out for a new one, and the left arm can even be swapped with the right arm, since they're identical in construction. Things are bound to go wrong during the DRC, and the ease with which Valkyrie can be fixed is a potentially significant advantage.

While the ultimate goal for Valkyrie (and indeed all of the DRC robots) is to be as autonomous as possible, the trial in December will likely be relying on human teleoperation as well as assistive autonomy. Valkyrie is equipped with a staggering amount of sensors: cameras and LIDAR in the head, more cameras and sonar in the abdomen, and yet more cameras in the forearms, knees, and feet. All of these data won't be transmitted back to Valkyrie's operators all at once, but being able to take advantage of whatever sensor is most relevant to the robot's current task should help Valkyrie be fast and efficient, whether it's being teleoperated or functioning more autonomously.

Robonaut Heritage

NASA JSC has a huge amount of experience building robots. One of its flagship robotics programs is Robonaut, a sophisticated humanoid upper torso that's currently being teleoperated on the International Space Station. "When we were thinking about the DARPA Robotics Challenge, we were really leveraging a lot of the knowledge and technology that has been developed throughout the years with Robonaut," Radford, the team leader, explains. However, there are plenty of reasons why a robot designed for space isn't an ideal template for a robot designed for a disaster scenario on Earth, and Valkyrie is much, much more than a newer version of Robonaut with a pair of legs.



برچسب‌ها: NASA JSC Unveils, Valkyrie, DRC Robot, Mikail Shapoory
ادامه مطلب
نوشته شده توسط میکائیل در ساعت 10:22 AM | لینک  |